geselecteerd als gefixeerd bericht

Het Priestess weblog

Dit weblog is een verlengstuk van de website ‘Priestess of the goddess’. Deze website richt zich op het onderwijzen van heksen en toekomstige heksen over hekserij en andere spirituele wegen. Op dit weblog vind je extra informatie en leuke weetjes op het gebied van de hekserij.

Goddess Blessings,
Eilanna

15 November 2006
By on 07:13
Godin: Morgan

MorganMorgan. Keltische godin. Ook gespeld als Morgen. Ze was de godin van de doden en van de geneeskunst. In de Arthur-legenden komt ze voor als Fata Morgana (Morgan de Fee of Morgan le Fay). Nog een andere naam voor haar was Mara. Haar heilige vogel was de raaf, de boodschappervogel die in contact stond met de andere wereld. Morgan heerste over de Gelukseilanden of het eiland Avalon, waar de geëeerde doden een rustplaats vonden. Dit eiland bevond zich ver over de zee, bij de zonsondergang. Dit eiland werd ook ‘Eiland van de appels’ genoemd, die daar op natuurlijk wijze konden groeien, zonder te worden verzorgd. Geoffrey van Monmouth schreef in de 12e eeuw dat negen zusters het eiland regeerden, waarvan Morgan de machtigste was. De namen van zeven andere zusters zijn Moronoe, Mazoe, Gliten, Glitonea, Cliton, Tyronoe en Thitis. Onder de waterspiegel, op de zeebodem, hadden de morgans of ‘zeevrouwen’ paleizen van goud en kristal; hier sleepten zij iedereen naar toe die zich te dicht bij het water bevond. Uit oudere bronnen blijkt dat Morgan meesteres was van de geneeskunst. Ze onderwees hoe de planten konden worden gebruikt om ziektes te verdrijven. Zij beheerste ook de kunst om door de lucht te vliegen, met namaakvleugels, en ze kon haar uiterlijk veranderen.

Men ging er vroeger vanuit dat de oorsprong van Morgan te vinden was in de Morrigan, maar deze gedachte is nu verworpen. Misschien is ze wel terug te voeren op Modron of Matrona, de Keltische moedergodin van respectievelijk de bewoners van Wales en Gallië. Het is mogelijk dat ze in Brittanië werd geassocieerd met waterfeeën die mari-morgans heetten. Een van deze morgans, Dahut of Ahes, veroorzaakte het verzinken van de legendarische stad Ys. Sindsdien hield zij zich bezig met het slepen van zeelieden naar haar onderwaterstad. Morgan werd in Brittanië bij bronnen of putten vereerd, wat nog blijkt uit topografische namen in Engeland als Morgan’s Well. Dit heeft verband met haar functie als dodengodin, want putten vormden een toegang tot de wereld van de doden. Uit deze aspecten blijkt de overeenkomst met de Germaanse Holda of Hel en de Baskische Mari.
In het verhaal van Gawain en de Groene Ridder uit de Arthur-legende staat vermeld dat een vijfpuntige ster op een bloedrood schild werd gedragen om haar te eren. Dit motief kan zijn ontleend aan de appel van het Appeleiland waar Morgan over heerste; de kern van de appel vertoont, indien overlangs doorgesneden, een vijfpuntige ster. Dit speelde een rol in vele rituelen waarbij een appel door de aardgodin of moedergodin aan iemand werd geschonken.
Morgan had vele geliefden, en haar favorieten schonk ze onsterfelijkheid. Zij gingen met haar mee naar haar paradijs. Het klaverblad of de shamrock was een symbool van de drievoudige Moeder van de Keltische traditie. Het werd ook wel de Drie Morgans of Drie Brigids genoemd, die de ‘moederharten’ van de Keltische stammen waren. Het symbool kwam van oorsprong van het Arabisch sjamrakh, en zou een embleem geweest kunnen zijn van de drievoudige maangodin van de Arabieren. Ook in het gebied rond de Indus was het klaverblad een symbool van de oude beschaving, met een soortgelijke connotatie.

2 January 2005
By on 19:19
Godin: Gaia

Gaia

I will sing of
well-founded Gaia,
Mother of All,
eldest of all beings,
she feeds all creatures
that are in the world,
all that go upon the goodly land
and all that are in the paths of the sea,
and all that fly:
all these are fed of her store.

Gaia is de godin van de aarde, de creatie. Gaia is de “terra mater” oftewel moeder aarde en de oudste van de godinnen. Zij is de personificatie van het zijn van de “moeder van alles.” Zij die leven geeft en neemt.

Gaia. ‘Aarde’ (Ge) is een Griekse aardgodin, Tellus geheten bij de Romeinen. Haar naam komt ook voor als Gaea of Ge. Een titel is Pangaea, ‘universele Gaia’. Deze titel droeg de aardgodin in het bergaltaar in Thrakië. Andere titels als bergmoeder waren Ida, Olympia, Panorma en Universele Bergmoeder.

Haar echtgenoot was de hemel Uranus; zij bracht eerst uit zichzelf Uranus voort. Kinderen van Uranus en Gaia waren de Titanen, Cyclopen en de Hetaconcyren. De titanen waren een ras van reuzen, die werden beschouwd als personificaties van natuurverschijnselen. Zij waren zes dochters en zes zonen, die met elkaar huwden: Rhea en Kronos, Themis en Iapetus, Tethys en Oceanus, Theia (ook Dione) en Hyperion, Mnemosyne en Crius, en Phoebe en Coeus.

Uit Gaia’s verhouding met de onderwereld Tartaros kwam de half slang half man Typhon voort.
Attributen: slang; hoorn des overvloeds, bloemen of vruchten.
Gaia was volgens sommigen het eerste orakel van Delphi.

Gaia kwam zelf voort uit de oerchaos. Zij brengt de hemel (Uranus) voort door spontane creativiteit, tegelijk met hoge bergen en de zee; met Uranus, dus uit de vereniging van hemel en aarde, krijgt zij de andere kinderen. Uranus probeerde de kinderen in Gaia’s buik te houden vanwege een voorspelling dat hij door zijn kinderen van de troon zou worden verstoten.

De titanenhuwelijken leveren rivieren en bossen en zon, maan en sterren: de geordende kosmos: al wat hiertoe behoort is bezield en goddelijk. Door de titaan Chronos (tijd) of Kronos (kraai, van Coronos) werd Uranus verminkt: Kronos greep Uranos’ genitalieën en sneed ze af met een vuurstenen sikkel. Zowel de sikkel als Uranus’ geslachtsdeel wierp hij vervolgens in zee. Uit het bloed dat op aarde neerdruppelde en zich hiermee vermengde ontstonden de giganten en erinyen.

Het verhaal van Gaia en Uranus komt op punten overeen met de geschiedenis van de Soemerische Ki (aarde) en An (hemel).
Gaia werd door de Grieken vereerd op de 10e dag van de maanmaand Elaphabolion (26 maart). Ook 25 mei was een feestdag voor haar.


By on 19:15
The crystal countdown

De crystal countdown Door Laurie Cabot Deze oefening is om te leren in de alpha staat te komen. Alle magische werken moeten gebeuren in de alpha-staat. Het is een meditatieve staat tussen onze dagelijkse ‘wakkerheid’ en de slaap. Het is het moment net voordat je gaat slapen. Meditatie, visualisatie en ook dagdromen gebeurt in de alphastaat. Je bent je nog wel bewust van de buitenwereld maar je focust je naar binnen inplaats van naarbuiten. De chrystal countdown is een oefening om in de alphastaat te geraken. Ga rustig zitten en ontspan je hoofd, je handen en de rest van je lichaam. Sluit je ogen en adem een paar keer diep in en uit. Visualiseer dan een groot scherm voor je. Een soort televisiescherm waar niks op staat. Nu begin je met aftellen. Visualiseer dat er een rode 7 verschijnt op het scherm. Houd deze even goed vast en laat hem weer verdwijnen. Adem nogmaals goed in en visualiseer dan een oranje 6. Houd dezr vast en laat hem weer verdwijnen. Herhaal dit met een gele 5, een groene 4, een blauwe 3, een indigo 2 en een violet 1. Hierna kan je doorgaan met een andere oefening, meditatie, visualisatie of een ritueel. Om weer uit de alpha staat te komen tel je weer langzaam van 1 tot 10. Deze cijfers hoeven geen kleuren te hebben. Wees er wel zeker van dat je ze goed voor je ziet. Adem 2 keer langzaam bij 10 en open dan je ogen.


By on 19:12
Spiegelboek

Een spiegelboek beginnen

Een spiegelboek is een boek/schrift waarin je je beleving van de hekserij beschrijft. Het is een dagboek maar voor de hekserij en het helpt je bij het ontdekken wat jij gelooft. Het is geen magisch dagboek of boek der schaduwen, je schrijft hier geen informatie, recepten of rituelen in. Dit boek is puur om je gedachten op de vrije loop te laten gaan wat hekserij betreft. Je schrijft in je boek welke activiteiten je hebt gedaan, hoe dit ging en wat je er zelf van vond. Het zijn als het ware verslagen van wat je hebt gedaan. Zoals bijvoorbeeld rituelen die je hebt gedaan, kruidenremedies die je hebt gemaakt of een resultaat van een bepaalde visualisatieoefening.
In het boek der schaduwen staat het recept, de manier waarop je iets gaat aanpakken en in het spiegelboek staat hoe dit ging en wat je ervan vond.

In het boek staan ook je dromen centraal. Sommige mensen nemen een apart dagboek om hun dromen in op te schrijven maar voor je het weet staat je hele boekenkast vol met jou boeken en weet je niet meer wat wat is. Het is handig om 1 boek te hebben waarin je alles bijhoudt. Je kan je dromen beschrijven met zoveel details als mogelijk is (en dit is best moeilijk) en deze dan vervolgens analyseren aan de hand van droomsymbolen en je persoonlijke leven. Het spiegelboek is om jezelf beter te leren kennen en je dromen zijn reflecties van het dagelijkse leven. Daarom is het belangrijk om je dromen bij te houden. Op deze manier kom je ook meer in contact met je hogere zelf.

Het spiegelboek is een persoonlijk boek en je kunt er alles in opschrijven wat je wilt, zolang het je maar helpt. Wees zo persoonlijk mogelijk en vertel ook de details. Niemand hoeft dit boek te lezen, alleenmaar jij dus je kan alles erin opschrijven wat je wilt
Je kan alles als spiegelboek gebruiken: een schrift, een dummie of een map, het maakt niet uit. Het is belangrijk dat je er makkelijk in kan schrijven en dat het er voor jezelf een beetje leuk uitziet.

Het is vooral erg leuk om na een tijdje terug te bladeren in je spiegelboek en te lezen hoe je alles vroeger aanpakte. We raden je aan om eerst te beginnen met een spiegelboek en een tijdje later pas met een boek der schaduwen omdat je dan beter weet wat er precies in een boek der schaduwen moet staan en hoe je dan te werk moet gaan.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Bron: Scott Cunningham


By on 19:11
Salie

Salie

Zelf Salie kweken.
Er zijn veel verschillende soorten van Salie verkrijgbaar.

Salie groeit het best op een zonnige plaats, in niet te vochtige, kalkrijke, alkalische en goed gedraineerde grond. Hij kan gemakkelijk in potten, binnenshuis en op vensterbanken worden gekweekt. De plant kan ook enige schaduw verdragen.

Vermeerderen van gewone salie kan door het uit zaad te laten opgroeien.
Alle soorten pakken gemakkelijk aan vanuit stekken, de worteltijd is `s zomers ongeveer vier weken. Uitplanten op 45 tot 60 cm afstand.

Snoeien (na het bloeien) om de dichtheid te behouden. De verhouten planten elke vier of vijf jaar verplaatsen. Geelachtige bladeren kunnen betekenen dat de wortels meer ruimte nodig hebben.
De kleine groene rups eet de bladeren, deze kan met de hand verwijderd worden of door de bladeren te snoeien en te verbranden.

Medisch
Salie heeft een sterke antibiotische werking (anti-bacterieel en anti-schimmel).
Waterige en alcoholische aftreksels van de bladen worden voor spoelingen en gorgelen gebruikt bij mond-, tandvlees-, kaak- en amandelontstekingen. Een paar druppels vluchtige olie in zout water vormen een goed spoelmiddel voor (geïnfecteerde) wonden en zweren. De thee van salie helpt tegen bloedend tandvlees en keelpijn. Salie zit ook in vele kruidentandpasta’s.


By on 19:09
Maankalender 2005

Maankalender 2005

Nieuwe maan
Januari 10
Februari 8
Maart 10
April 8
Mei 8
Juni 6
Juli 6
Augustus 5
September 3
Oktober 3
November 2
December 1, 31

Eerste kwartier
Jan 17
Feb 16
Ma 17
Apr 16
Mei 16
Juni 15
Juli 14
Aug 13
Sept 11
Okt 10
Nov 9

Volle maan
Jan 25
Feb 24
Ma 25
Apr 24
Mei 23
Juni 22
Juli 21
Aug 19
Sept 18
Okt 17
Nov 16
Dec 15

Laatste kwartier
Jan 3
Feb 2
Ma 3
Apr 2
Mei 1, 30
Juni 28
Juli 28
Aug 26
Sept 25
Okt 25
Nov 23


By on 19:03
Yule

Midwinter Night’s Eve: Yule

geschreven en vertaald door Greeneyes

Onze Christelijke vrienden zijn vaak behoorlijk verbaast over het feit dat wij heksen de “kerst” zo graag en uitbundig vieren. OK we gebruiken liever de benaming Yule, en onze rituelen c.q. vieringen zijn een paar dagen eerder dan 25e. Des ondanks volgen we vele van de traditionele seizoenshandelingen: we versieren bomen, we zingen, de cadeautjes die we uitwisselen, Yule brandhout en mistletoe. Zelfs een kerststalletje is ons niet vreemd. Alleen beschouwen we de 3 centrale figuren meer als Moeder Aarde, Vader Tijd en de herboren Zonnegod.

Dit alles zal niet vreemd overkomen bij diegene die de ware geschiedenis van dit feest kent. Natuurlijk…. Feitelijk, om de waarheid boven tafel te krijgen, is het Kerstfeest altijd meer heidens geweest dan christelijk, met de associaties met de Noorse stroming, Keltische vruchtbaarheidsriten en de Romeinse Mithra stroming. Dit is waarom Martin Luther King en John Calvin Kerst verafschuwden. Dit is waarom de Puriteinen weigerden dit feest te erkennen, laat staan vieren want volgens hen was er geen heiliger dag dan de zondag. Dit is ook waarom dit feest illegaal is verklaard in de stad Boston! Yule was al te zeer verbonden met de geboorte van oudere heidense goden en helden. En vele van hen (waaronder Oedipus, Theseus, Hercules, Perseus, Jason, Dionysus, Apollo, Mithra, Horus and even Arthur!) zijn net als Jezus geboren, gestorven en weer opgestaan. Voor de kerk was dit wel heel dicht bij huis… En om de boel te verergeren: zij leefden veel eerder dan de Christelijke verlosser.

Uiteindelijk, natuurlijk, Yule is diepgeworteld in het jaarwiel. Het is het Midwinter Zonnewende dat gevierd wordt, zaad-tijd van het jaar, de langste nacht en de kortste dag. Het is de geboortedag van de nieuwe Zon Koning, de zoon van god of hoe je hem ook wilt noemen… Op deze donkerste van donkere nachten, wordt de Godin de Grote Moeder en geeft het leven nogmaals door.

En het is een poëtische waarheid dat op de langste nacht van de winter “de donkerste nacht van onze zielen”, een nieuwe vonk van hoop ontspringt, het Heilige Vuur, het licht van de wereld de Coel Coeth.

Dat is waarom wij heksen net zoveel recht hebben op Yule als de christenen. Misschien wel nog meer, omdat de christenen nogal traag waren met het Yule feest te claimen nadat ze het meerdere malen trachtten het op te heffen. Er was al een traditie in het Westen dat Maria een zoon kreeg op de 25e. Alleen kon niemand duidelijk aangeven in welke maand dat was… Uiteindelijk, in het jaar 320 nc, de katholieken in Rome besloten dat de geboorte van Jezus in december is. Dit om de Mithraistische stroming in Rome en de Yule viering van de Kelten en Saksen in te lijven. (if you can’t beat them, join them…)

Men pretendeerde zelfs niet dat de uiteindelijk gekozen datum historisch accuraat was. Herders zijn niet bij hun schaapskudde in het veld in het midden van de winter… Maar wanneer men het Nieuwe Testament als historisch bewijs wil gebruiken, kan deze datum verwijzen naar een datum in de lente. Dus dan is Jezus geboren in de lente. Dit is omdat de lammetjes meestal in het voorjaar geboren worden en in deze tijd zijn de herders de hele tijd bij hun kuddes om te zorgen dat alles goed gaat. Dit wetende, blijft de Oosters Orthodoxe kerk de datum 25 december als de geboortedag van Jezus afwijzen. Zij prefereren een astrologische datum die gerelateerd is aan de maan. Daarom, de rammelende start daargelaten, (meer dan 3 eeuwen wist men niet wanneer Jezus geboren was!) begon men de datum van 25 december te accepteren.

Rond het jaar 530 was het een burgerlijke feestdag, en al het werk (behalve dat van de koks, bakkers en dat van allen die mee werkten aan de verrukkingen van het feest) was verboden door Keizer Justianus. In 563, de raad van Braga verbood het vasten op Kerstmis, en 4 jaar later de raad van Tours verklaarden dat de 12 dagen van Kerstmis (van 25 december tot 6 januari, 3 koningen) een heilige feestperiode is. Dit laatste is misschien moeilijk te verklaren voor de hedendaagse lezer, die mogelijk maar 1 of 2 dagen vrij krijgt. Kerstmis, in de middeleeuwen wel te verstaan, was niet 1 dag maar een periode van 12 dagen. Het is eigenlijk wel beklagenswaardig dat de moderne tijden deze zienswijze verbannen hebben, net als de populaire 12 nachten feesten. (Onder andere tijdens de regering van koningin Elisabeth I zeer populair aantekening Greeneyes) Ik weet het, de christelijke versie van Yule werd net zo verspreid als het geloof over de landen. Dit betekend dat Kerstmis niet gevierd werd in Ierland tot in de late 5e eeuw, in Engeland, Zwitserland en Oostenrijk duurde het tot de 7e eeuw, in Duitsland tot de 8e, en in de Slavische landen duurde het tot de 9e en 10e eeuw. Niet dat Midwinter niet al gevierd werd.

Lange tijd voordat Jezus bekend was over de wereld, observeerden de heidenen de seizoenen, brachten het Yule brandhout naar binnen, gingen er op zitten, en spraken dan hun wensen uit voor het nieuwe jaar. Daarna werd het aangestoken met een gloeiend kooltje van het Yuleblok van het vorig jaar. Dit werd brandende gehouden door de vrouw des huizen in een stoofje… Raadsels werden verzonnen, en opgelost, magie en rituelen werden gehouden, wilde zwijnen werden geofferd en opgegeten. Grote hoeveelheden sterke drank gingen er doorheen. Poppetjes gemaakt van maïsbladeren, (corndollies) werden van huis naar huis gedragen door zingende mensen.

Vruchtbaarheidsriten werden uitgevoerd (jonge dames die onder een takje mistletoe stonden, kregen vaak meer dan een kusje…) en de toekomst voor de komende lente werd voorspeld door middel van divinatiemethoden. De meeste van deze heidense gewoonten, indien nodig behoorlijk verdund, zijn de hoofdstroom van de christelijke kerstviering binnen gedruppeld.

Alhoewel de meeste mensen die Kerst vieren zich dit niet realiseren (of men laat het niet weten) wat de oorsprong is. Voor moderne heksen, wordt Yule (oorsprong van het woord Yule is het Anglosaksische Yula wat wiel of rad betekend.) gevierd op de werkelijke Midwinter Zonnewende, wat een paar dagen kan variëren, doch meestal is de Midwinter Zonnewende valt meestal rond 21 december. Het is een “mindere Sabbat of een feest op lager niveau” in de moderne Paganistische kalender, een van de 4 kwartierendagen van het jaar, maar wel eentje die erg belangrijk is.

Heidense tradities worden nog steeds enthousiast gevolgd. Ooit, het Yule brandhout was het middelpunt van de viering, het werd aangestoken op de avond voor de Midwinter Zonnewende (het moet gaan branden met 1x proberen aan te steken) en het moest brandende gehouden worden gedurende 12 uur. Dit om geluk af te dwingen. Dit brandhout moest gemaakt zijn van essenhout.

In latere tijden werd het Yule brandblok vervangen door de Yule boom, maar in plaats van het te verbranden werden er brandende kaarsen in geplaatst. In sommige stromingen van de christelijke kerk beweren sommigen dat Martin Luther dit gebruik uitvond, en de katholieken geven de eer aan St. Bonifatius. Maar het bewijs voor deze traditie is terug te vinden via de Satunalia vieringen van de Romeinen naar de tijden van de oude Egyptenaren. Onnodig te zeggen dat een Yule boom zelf gekapt moet worden in plaats van gekocht en dat het vernietigd moet worden door vuur. Verbranden is de juiste manier om heilige dingen te vernietigen.

Tezamen met het groen, de hulst en de klimop en mistletoe waren belangrijke seizoensplanten, elk symboliseert vruchtbaarheid en het eeuwige leven. Mistletoe was extreem belangrijk voor de Keltische Druïden. Ze sneden het met een gouden sikkel op de 6e nacht van de maan, en geloofden dat het een erotisch stimulerend middel was (Magisch niet medicinaal!!! Het is namelijk extreem giftig!!!) maar lustopwekkende middelen waren het kleinste onderdeel van het Yule menu in oude tijden.

Moderne verslagen geven aan dat de tafels zowat doorbogen onder de spanning van volgeladen zijn met voedsel. En drank! De meest populaire dronk was uit de “wassail kop”deze benaming kwam van de Angelsaksische term Waes Hael (be whole or hale, wees gezond). Middeleeuws kerst folklore kent geen grenzen. Alle dieren zullen knielen wanneer de Heilige Nacht arriveert, bijen zoemen de 100e psalm op Kerstavond, een winderige Kerst brengt geluk, een persoon geboren op kerstdag kan het kleine volkje zien. Een krekel op de open haard brengt veel geluk. Wanneer men alle deuren opent om middernacht zullen alle kwade geesten het huis verlaten. Men heeft 1 maand geluk per hoeveel Kerstpuddingen men proeft, dat de boom afgetuigd moet worden op de 12e dag om ongeluk te voorkomen. Wanneer Kerst valt op een zondag zal de winter winderig zijn. Zoveel uren vorst op Kerstdag zoveel vorstdagen in mei! En ga zo maar door…

Let wel de meeste Kersttradities zijn uiteindelijk gebaseerd op oude heidense tradities, en het is aan de moderne paganisten om hun verloren tradities te heroveren. Wanneer we dit doen, kunnen we vele tradities delen met onze christelijke vrienden alleen met een andere insteek of interpretatie. Zo kunnen we allemaal delen in de schoonheid van deze meest magische periode van het jaar, wanneer de Moeder Godin weer de baby Zon God op de wereld zet. En zo de jaarwiel weer in beweging zet. Om te besluiten een aanpassing van een uitspraak van Charles Dickens: Godin zegen ons, iedereen!


By on 18:53
September maan

Maand september

Oogstmaan

Het is weer volle maan bijna. September is de oogstmaand vandaar dat de maan in deze maand de oogstmaan wordt genoemd.
De kleuren die hier bij passen zijn: allerlei tinten groen, oranje, goudgeel, goud, warmrood en bruin.
Mabon is de feestdag die bij deze maan hoort.
Thema is transformatie.

In de natuur vindt je nu nog volop restanten van de zomer, maar er begint al veel te verdrogen. Dit is de tijd om bessen, bonen en zaden te verzamelen. Dieren beginnen zich voor te bereiden op de winter.

Ritueel
De oogstmaan is de maan waarin de overgang van zomer naar herfst wordt gevierd. Hou daarom bij een ritueel rekening met het thema van deze maan: transformatie

Met dank aan Anyinka, een van de potg begeleiders.

26 September 2004
By on 17:36
Brandnetel

Met dank aan Lunadea

Citaat uit het boek van Dr. Vogel
Wanneer de sneeuw geheel verdwijnt en de warme voorjaarszon weer wat warmte in de grond brengt, dan gaat er in de schoot van Moeder Aarde weer heel veel leven. Op zonnige plekjes op vroegere afval plaatsen en langs de wegen komen de groene, fijngetande blaadjes van de brandnetel te voorschijn. Niemand let op ze, stil en eenvoudig mengen ze hun sappen en bereiden zij hun medicijn. Niet voor niets heeft dit plantje dat beschermende brandende manteltje gekregen van Moeder Natuur. Had het dit niet, dan zouden de dieren alles wegvreten, want de dieren vinden met hun instinct alles wat goed is.

Brandnetel
Behorende tot het plantengeslacht Urtica uit de familie Urticaceae. Komt voor in gematigde streken met ongeveer zo’n 35 soorten. In onze streken komen voor:
De grote brandnetel (U. dioica), hij is tweehuizig en zeer algemeen
De kleine brandnetel (U. urens), deze is eenhuizig en wat minder algemeen
Beide soorten zijn waardevol, zowel om hun geneeskrachtige werking, maar ook als voedsel. Brandnetels bevatten brandharen, bij de kleine brandnetel bedekken ze de hele plant, bij de grote brandnetel bedekken ze de stengels. Brandharen zijn eencellige haren die een giftige inhoud hebben. Als je ze aanraakt breekt het topje van deze haren op zo af dat er een scheve rand ontstaat die een klein wondje kan veroorzaken. Hierdoor kan de giftige inhoud in het wondje komen. Een tiende milligram is al voldoende om de (bekende) brandende jeuk te veroorzaken.

grote brandnetel
Is een vaste plant met een gele, rijk vertakte wortelstok die zich over grote oppervlakten uitstrekt en wordt voornamelijk vermeerderd door deling van de wortelstok. De brandnetel bloeit van juni tot oktober.
Je kunt hem helemaal gebruiken. Van de forse jonge planten kun je de stengels verzamelen. Deze moeten zo snel mogelijk gedroogd worden bij een temperatuur van 60 °C. Ze mogen niet bruin of zwart worden. Om de bladeren te verzamelen moet je eerst de plant afsnijden en dan “met handschoenen” aan de bladeren plukken, deze kun je op dezelfde manier drogen als de stengels.
De wortelstok kan ook gebruikt worden. Alle gedroogde plantedelen bewaren in goede luchtdicht afgesloten bussen. Brandnetel is rijk aan vitamine A en C en heeft bacteriëndodende eigenschappen, bevat veel kalk, fosfor en ijzer en andere mineralen. De wortelstok is rijk aan kalk en looizuur.
Er is geen enkel kruid wat brandnetel evenaart bij bloedarmoede, kalkgebrek, scrofulose (klierziekte), bij ziekte van de ademhalingsorganen en vooral de lymfeklieren. Ook bij verstoppingen, aambeien en zelfs als haarverzorgend middel kan hij worden ingezet.

Altijd alleen maar de jonge plantjes gebruiken. De grote volgroeide brandnetel kan giftig zijn De jonge brandnetels bevatten trouwens ook het meeste geneeskrachtige sap en vitamine D, je kunt ze helemaal gebruiken. Ze zijn goed te eten in soep en stamppot.

Kijk als je gaat plukken dat je niet te dicht in de buurt van snelwegen of zo plukt. De plantjes zijn dan erg vervuild met uitlaatgassen.

In de donkere maanden als je niet meer vers kan gaan plukken, gebruik dan brandnetel in gedroogde vorm. Daar begin je al vroeg in het voorjaar mee om een wintervoorraadje aan te leggen.

recepten

Gestoofde brandnetels:
Jonge fijngehakte brandnetels opstoven met wat lente uitjes in olie (lijkt op spinazie), je kunt hem dan ook binden met een beetje bloem vermengd met melk en kerrie poeder.

Thee: (gedroogde)
Een eetlepeltje gedroogde brandnetels in een beker, overgieten met kokend water, 10 minuten laten trekken. Om de smaak iets beter te maken zoeten met een beetje honing.

Gestoofde spinazie met brandnetels: (verse blaadjes)
De verse blaadjes goed wassen klein snijden en ongeveer 5 minuutjes laten meestoven met de spinazie. Binden met een beetje bloem vermengd met melk en op smaak brengen met kruiden. Niet koken.

Soep:
Als men verse blaadjes gebruikt deze heel klein snijden en vlak voor het opdienen toevoegen, niet mee laten koken. Ook kun je aan de soep gedroogde brandnetel toevoegen, deze ook niet meekoken maar na het opdienen toevoegen.

Gehakte brandnetels:
Hele fijngehakte brandnetels (of even door de mixer) kun je over meerdere gerechten strooien, zoals aardappels of puree Strooi ze eens op een boterham met kaas. Probeer uit waarbij ze smaken, dit is voor een ieder anders. Je kunt de brandnetels ook door de sla doen.

Als medicijn:

Jeuk:
Helpt tegen de brandende jeuk veroorzaakt door de brandnetel (ha, ha)

Verstopping, migraine en het opgeven van gal:
Brandnetels in melk koken. De melk ‘s morgens drinken op de nuchtere maag.

Kalkgebrek:
Een paar eierschalen verpulveren samen met twee eetlepels brandnetels. Aan de lucht laten drogen tot het een mooi lichtgroen poeder is geworden. Hiervan ongeveer een mespuntje per dag gebruiken. Ook goed voor tanden en beendergestel.

Aambeien:
Thee van brandnetels af laten koelen en als zitbadje gebruiken, of met watten deppen. Heeft een verzachtende werking op uitwendige aambeien.

Roos en uitslag op de hoofdhuid:
100gr. fijngehakte stengel 30 minuten laten koken in 50 cl azijn en 50 cl water. Voor het naar bed gaan het haar hiermee inwrijven.

Als algemeen medicijn voor de verzorging van de lymfeklieren, de ademhalings organen, bij tbc, reuma en artrose-achtige aandoeningen.

Volwassenen: een eetlepel sap per dag
Kinderen: een halve tot een puddinglepeltje per dag
Peuters en baby’s: 5 tot 10 druppels sap per dag, toevoegen aan de pap, verdelen over de dag.

19 September 2004
By on 16:08